Τ’ άδειο σου πρόσωπο γεμίζει σαν πλατεία… του Γιώργου Πήττα

Κυρίες και κύριοι,
σφίξαν οι ζέστες πάλι κι ανεβαίνω απ’ το φωταγωγό.
Επέζησα τόσο χειμώνα μες στους βόθρους σας
τώρα χιμάω από σιφόνια χαραμάδες αστοκάριστες
σε τάπερ παιδικές τροφές
προμήθειες Τρίτου Παγκοσμίου χιμάω
ω κατσαρίδες δίποδες, επέζησα λοιπόν
γιατί καμιά σακούλα σκουπιδιών δεν κράτησε ποτέ σφικτά
τα μυστικά της
κι ανεβαίνω τώρα […]

διαβάστε περισσότερα