Aυτό που δεν καταλαβαίνω, πάντως, είναι γιατί χρειάζεται να περιµένεις τις εκλο γές για να πάρεις το µήνυµα. Συγγνώµη, δηλαδή, αλλά το µήνυµα κυκλοφορεί ελεύθε ρο εκεί έξω εδώ και πάρα πολύ καιρό. Και όχι ένα, πολλά. Μυρίζει µηνύµατα ο αέρας που αναπνέουµε, σαν να έχεις ψεκάσει µηνύµατα παντού. Σαν κάποιος να µαγειρεύει µε κάρι. Τόσο έντονα που δεν γίνεται να µην το καταλά βεις. Οπότε, ή δεν θέλεις και επιµένεις πως µυρίζει λουλούδια του αγρού και θαλασσινή αύρα, ή δεν µπορείς – και τότε έχεις πρόβλη µα στο να αντιλαµβάνεσαι τις µυρωδιές.
