Πριν από 5 χειμώνες σαν σήμερα χτύπησε το τηλέφωνο για να μου αναγγείλουν τον θάνατο του παππού μου. Δεν παραβρέθηκα στην κηδεία. Τον αποχαιρέτησα με ένα κείμενο στην τοπική εφημερίδα του Ηρακλείου.
—————————————————————————–
Κι ο Γιάννης κι η Κατίνα κι ο Νίκος κι ο Λευτέρης κι η Φωτεινή κι η Χρυσούλα. Κι είναι Μεγάλη Πέμπτη ή Μεγάλη Παρασκευή; Στο χωριό του παππού μου και της γιαγιάς μου. Καλά. Και τι νόημα έχει που είναι Τρίτη μεσημέρι στις 12; Καλά. Μεσημέρι- Μεσημέρι.
Κι είναι μεσημέρι κι έχεις πέσει για ύπνο, καλοκαίρι, κατεβαίνω στο μπακάλικο κρυφά κι ανοίγω το συρτάρι, το ξύλινο, κάτω απ’ τη ζυγαριά του πάγκου, 1; 2; 3; 4; 5; Τι νόημα έχει πόσα εικοσάρικα; Τα χώνω στην τσέπη να πάρω παγωτό κάνει ζέστη.
