«Ενα μοντέλο που θεωρώ ότι είναι πολύ κατάλληλο για να το μελετήσει κάποιος στα ελληνικά πλαίσια, είναι αυτό της Ιρλανδίας». Τάδε έφη σε εκδήλωση του ΙΟΒΕ, τον Απρίλιο του 2006, ο Γ. Αλογοσκούφης. Σε μικρή απόσταση από τον τότε υπουργό Οικονομικών της Νέας Δημοκρατίας, ο Γ. Παπανδρέου τασσόταν, σε συνέδριο του Economist, υπέρ ενός υβρίδιου Σουηδίας και Ιρλανδίας. Ηταν η εποχή που ο κόσμος εκστασιαζόταν με τις επιτυχίες του «κέλτικου τίγρη», ο οποίος πρόβαλλε περίπου ως η καινούργια εθνική φαντασίωση της μετα-ολυμπιακής Ελλάδας.
