«Η τουρκική κυβέρνηση έδειξε όλα αυτά τα χρόνια τη βαθιά πίστη της στις δημοκρατικές αξίες (…) και είναι ένας σοβαρός, πιστός σύμμαχος (σ.σ.: της Αμερικής) ακριβώς επειδή μας συνδέουν μαζί με όλα τα άλλα και ο σεβασμός στα υψηλά ιδανικά» δήλωσε στην Ουάσιγκτον τον Μάιο του 1975 ο τότε υπουργός Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ. Περίπου τρεις δεκαετίες αργότερα, τον Ιούνιο του 2004, στο περιθώριο της διάσκεψης κορυφής του ΝΑΤΟ στην Κωνσταντινούπολη, ο τότε πρόεδρος Τζορτζ Μπους υπερθεμάτιζε: «Με την Τουρκίαμας συνδέει η βαθιά πίστη στη δημοκρατία (…), ο από κοινού αγώνας για ελευθερίες και αξιοπρέπεια, το από κοινού όνειρο για έναν κόσμο εδραιωμένο στο κοινό πιστεύω του Κεμάλ Ατατούρκ και του Τζορτζ Ουάσιγκτον». Στην ίδια διάσκεψη η υπουργός Κοντολίζα Ράις προχώρησε ακόμη περισσότερο: παρουσίασε την Τουρκία ως υπόδειγμα δημοκρατίας και δημοκρατικής διακυβέρνησης και παρότρυνε τις μουσουλμανικές χώρες της περιοχής να τη μιμηθούν.
