Ο ΘΡΟΝΟΣ του 82χρονου «αιώνιου προέδρου» της Αιγύπτου Χόσνι Μουμπάρακ κλονίζεται. Ο «Φαραώ», όπως τον αποκαλούν σύμμαχοι και εχθροί, βουλιάζει στο αίμα των εξεγερμένων «υπηκόων» του μετά από 30 χρόνια στην εξουσία. Το καθεστώς του υποφέρει από τουλάχιστον «δέκα πληγές», ανάμεσά τους οι στρατιές των εκατομμυρίων άνεργων νέων, οι μίζες και η διαφθορά, η ανελευθερία και τα βασανιστήρια- από την περασμένη Παρασκευή και η πρωτοφανής προτροπή των υψηλών συμμάχων του, των Αμερικανών, «να κάνει μεταρρυθμίσεις και να μη θεωρεί τον λαό απειλή». Χρονιά προεδρικών εκλογών είναι η εφετινή, χωρίς ο Μουμπάρακ να έχει ξεκαθαρίσει αν θα είναι ξανά υποψήφιος, χωρίς να έχει υποδείξει διάδοχο. Η λαϊκή εξέγερση εκρήγνυται σε αυτό το ρευστό πολιτικό σκηνικό. Μοιάζει με αυτόματη αντίδραση στα όσα δραματικά προηγήθηκαν στη γειτονική Τυνησία. Είναι όμως κάτι πολύ περισσότερο: ένδειξη ότι για πρώτη φορά ένα κατεξοχήν φιλοδυτικό αραβικό καθεστώς που βασίζεται στην πάταξη των συνταγματικών ελευθεριών ίσως να έχει «ημερομηνία λήξης».
