[ ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ ] Πιο… στενή ζωή

Κοιτάω ξανά και ξανά τις φωτογραφίες του καλοκαιριού αλλά δεν ψήνοµαι για νέες διακοπές. Με ενοχλεί που µικραίνει η µέρα σε κάθε γύρισµα…

Κοιτάω ξανά και ξανά τις φωτογραφίες του καλοκαιριού αλλά δεν ψήνοµαι για νέες διακοπές. Με ενοχλεί που µικραίνει η µέρα σε κάθε γύρισµα του ηµερολογίου, που το κίτρινο φως του λαµπτήρα επιστρέφει µε φόρα και κερδίζει πόντο πόντο την καθηµερινότητά µου. Κι όµως, το φως του Σεπτέµβρη γίνεται ώρες ώρες τόσο εκτυφλωτικό και ο ορίζοντας τόσο διάφανος που νοµίζεις ότι ζεις σε virtual reality και ότι τα γαλαζωπά βουνά απέναντι θα πάρουν µορφή ανθρώπινη και θα αρχίσουν να τραγουδούν µε φωνή βαρύτονου.