Ένας επικίνδυνος άνθρωπος | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Καταγγέλλουν τον κ. Δημήτρη Λιγνάδη για κακουργηματικές πράξεις. Και μάλιστα από τις ειδεχθέστερες. Δεν τον καταγγέλλουν μόνον για σεξουαλική κακοποίηση. Τον καταγγέλλουν για βιασμούς ανηλίκων. Ευτυχώς την υπόθεση την έχει αναλάβει η Δικαιοσύνη.

Ο Δημήτρης Λιγνάδης όμως δεν είναι μόνον ηθοποιός και σκηνοθέτης. Μέχρι να υποβάλει την παραίτησή του προ ημερών ήταν και καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου. Διορισμένος από την υπουργό Πολιτισμού κ. Μενδώνη.

Ως εκ τούτου την υπόθεση την ανέλαβε και η πολιτική. Δυστυχώς. Ο χρόνος της δικαιοσύνης είναι βραδύς, ο χρόνος της πολιτικής ταχύς. Την αρχή την έκανε ο κ. Τσίπρας στη Βουλή στη συζήτηση για την παιδεία. Οταν ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για βιασμούς στο Πανεπιστήμιο, ο κ. Τσίπρας τον ρώτησε αν εννοεί το Εθνικό Θέατρο. Τον χειροκρότησαν οι βουλευτές του.

Μου έκανε εντύπωση ότι ενώ ο κ. Μητσοτάκης απάντησε σε όλα τα ευφυολογήματα του κ. Τσίπρα, αυτό το άφησε αναπάντητο. Το σκηνικό είχε ήδη στηθεί με συνοπτικές διαδικασίες. Οι ειδεχθείς πράξεις του κ. Λιγνάδη βρήκαν τη θέση τους στην πολιτική αντιπαράθεση. Ωσάν η κυβέρνηση να γνώριζε τα έργα και τις ημέρες του και να ήθελε να τις καλύψει. Γιατί; Γιατί ο Λιγνάδης είναι «δικός» της άνθρωπος. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητάει την παραίτηση της κ. Μενδώνη.
 
Για να αμυνθεί χθες η κ. Μενδώνη αποκάλεσε τον κ. Λιγνάδη «επικίνδυνο άνθρωπο». Τα θύματά του δικαιούνται να τον αποκαλούν και επικίνδυνο και τέρας, και ό,τι άλλο θέλετε. Οταν όμως μια υπουργός χρησιμοποιεί το θεσμικό της κύρος για να αποκαλέσει τον οποιονδήποτε πολίτη «επικίνδυνο άνθρωπο», το ζήτημα αλλάζει διάσταση. Πρόσθεσε μάλιστα ότι είναι «επικίνδυνος», διότι με την υποκριτική του δεινότητα την ξεγέλασε.

Οχι για όσα εγκλήματα του καταλογίζουν, αλλά γιατί την ξεγέλασε. Ισως να αναλάμβανε τον ΔΕΔΔΗΕ. Εκεί δεν κυκλοφορούν πολλοί καλοί ηθοποιοί ώστε να μπορούν να ξεγελάσουν την πολιτική τους ηγεσία. Για μια ακόμη φορά υπουργός δεν αναλαμβάνει την ευθύνη των αποφάσεων και των πράξεων. Θα έκανε τη διαφορά. Ομως δεν την έκανε. Σαν να ακούω τον Τσίπρα και τις αυταπάτες του.
 
«Επικίνδυνος άνθρωπος». Οταν άκουσα την έκφραση χθες τρόμαξα. «Εχθρός του λαού»; Απόλυτο σαν αφορισμός. Δεν μπορεί ένας υπουργός να υιοθετεί τη λογική όσων έβγαλαν τις αφίσες στις στάσεις για να τον διαπομπεύσουν. Η διαπόμπευση, το λιντσάρισμα, δεν ανήκουν στη δημοκρατία. Εχουν αποδειχθεί ανθεκτικότερες από τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης. Και επειδή η κοινωνία μας έχει χάσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της, αυτού του τύπου οι πρακτικές την οδηγούν ακόμη πιο κοντά στον «πόλεμο όλων εναντίον όλων». Η κ. Μενδώνη έπεσε στην παγίδα που της έστησε ο ΣΥΡΙΖΑ. Κρίμα. Δεν έχω καμία διάθεση να υπερασπιστώ τον κ. Λιγνάδη. Ας τιμωρηθεί για τα εγκλήματά του. Εμείς οι υπόλοιποι ας φροντίσουμε να μη μετατρέψουμε την κοινωνία μας σε ανθρωποφαγική.

Πηγή άρθρου www.kathimerini.gr